Gecələrin könlündə
Unudulmuş bir ürək qanayarmış,
Qanayan ürəklər
Ürkək bildirçinlər kimi
Meşələrə — budaqla yarpağa,
Üfüqə açılan sulara qaçar,
Bir anda da gülə dönərmiş.
Görmədiyim və gözlənilməz
Şəhərlərin birində,
Çiçəklərdən arta qalan
Qanadlarıyla zamanın
Göylərə açılan pillələrinə
Heç amma heç təəccüblənmədim.
Ulduz-ulduz sayarkən
İçimdən keçənləri,
Ağlımın tərtəmiz libası
Çıxıb gəldi qarşıma…
Mən gedirəm… Başdan bulanıq
Bir ağıl guya bir ömür
Yapışıb düşüb arxamca,
Kiçilə-kiçilə gedir,
Gecələrin könlündə “idarə lampaları”…
Sayğın, 2025 sentyabr
ŞƏRHLƏR